Bazı insanlar vardır; sadece yaşadıkları döneme değil, duygularımıza iz bırakırlar. Aradan zaman geçse de sesleri bir yerlerde çalmaya devam eder, bir dizeyle, bir ezgiyle yeniden hayatımıza dokunurlar. İşte Volkan Konak da o isimlerden biriydi.
Bugün, aramızdan ayrılışının birinci yıl dönümünde onu anarken, aslında bir sanatçıyı değil; bir ruhu, bir duruşu ve bir hafızayı hatırlıyoruz.
Karadeniz’in hırçın dalgalarından, yaylaların sisli sabahlarından kopup gelen o ses… Volkan Konak, sadece şarkı söylemezdi; yaşanmışlıkları, özlemleri, memleket kokusunu taşırdı sahneye. Onun şarkılarında bir hikâye vardı. Kimi zaman bir gurbet acısı, kimi zaman bir sevda yarası, kimi zaman da dimdik ayakta duran bir insanın haykırışı…
“Göklerde kartal gibiydim…”
Belki de onu anlatan en güçlü cümlelerden biri buydu.
Çünkü o, sanatını yere yakın değil; yüksekten, özgürce ve korkusuzca icra etti. Duruşundan taviz vermedi, sözünü sakınmadı, duygusunu eksiltmedi. Bu yüzden sadece bir sanatçı değil, aynı zamanda bir karakter olarak da hafızalara kazındı.
Onu dinleyenler bilir…
Bir şarkısı başladığında, sadece kulaklarınız değil, içiniz de dinlerdi. Sözler bir yerden sonra size ait olurdu. Sanki sizin hikâyeniz anlatılıyormuş gibi… İşte bu yüzden Volkan Konak, dinlenen değil, hissedilen bir sanatçıydı.
Aradan bir yıl geçti.
Zaman, çoğu şeyi siler derler. Ama bazı isimler vardır ki zaman onları silmez, aksine daha da belirgin hale getirir. Yoklukları, varlıklarını daha güçlü hissettirir. Volkan Konak da o isimlerden biri oldu. Şarkıları hâlâ dillerde, sesi hâlâ kulaklarda, hatırası hâlâ yüreklerde…
Bugün onu anarken sadece geçmişe bakmıyoruz. Aynı zamanda bize bıraktığı mirasa da bakıyoruz. Samimiyetin, doğallığın ve içtenliğin ne kadar değerli olduğunu hatırlıyoruz. Sahici olmanın, kalıcı olmanın en güçlü yolu olduğunu bir kez daha görüyoruz.
Belki artık sahnede değil…
Ama her çalan şarkısında, her mırıldanan dudakta, her hatırlanan anıda yaşamaya devam ediyor.
Bugün, ölümünün birinci yılında, onu saygı ve sevgiyle anıyoruz.
Ve biliyoruz ki…
Bazı sesler susmaz.
Bazı insanlar gitmez.
Bazı izler silinmez.
Sen göklerde kartal gibiydin…
Ve biz seni hiç unutmadık.