Otobüs durağında beklerken saatine bakıyorsun 10.12. Birkaç dakika sonra yeniden bakınca 10.14. Sanki zaman ağırlaşıyor… Akşam bir dostunla sohbete daldığında konu konuyu açıyor ve eve dönerken saatlerin geçtiğini fark ediyorsun. Zaman aynı hızla ilerliyor fakat senin dikkatin değişiyor. Beklerken aklın “ne zaman gelecek?” sorusunda ve gözün saatte. Sohbette ise anlattığın hikâyeye, karşındaki kişinin sesine, birlikte güldüğünüz bir ayrıntıya odaklanıyorsun. İlkinde dakikaları sayıyorsun, ikincisinde anın içinde kalıyorsun.
“Bu yıl ne çabuk geçti ?” deriz bazen, bu da günlerin birbirine benzemesiyle ilgili olabilir. Sabah aynı telaşla evden çıkıyor, benzer işleri yapıyor, akşam yorgun dönüyorsun. Günlerin dolu geçiyor ama aralarında fark yaratacak anlara dikkat edemiyorsun. Aylar sonra geriye baktığında hepsi tek bir uzun haftaymış gibi görünebiliyor.
Akışta kalmak her şeyi ağırdan almak ya da her günü özel bir plana dönüştürmek anlamına gelmez. Yaptığın şeye gerçekten dikkatini vermektir. Kahveni içerken tadını fark etmek, yolda yürürken çevrene bakmak, biri konuşurken cevabını hazırlamak yerine onu dinlemek… Küçük anlar böylece günün içinde kaybolup gitmez. Zamanı yönetmeye çalışırken bazen yalnızca yetişeceğin yere odaklanırsın. Akışta kaldığında ise yaptığın işin, bulunduğun yerin ve yanındaki kişinin de farkına varırsın. Bu saati durdurmaz ama günün nasıl geçtiğini hatırlayacağın izler bırakır.
“Bir dakika” beklerken uzun, güzel bir sohbetin içinde kısa gelebilir. Bir yıl da birbirinin kopyası gibi yaşandığında göz açıp kapayıncaya kadar geçebilir. Günün hızını her zaman seçemezsin fakat o günün içinde nereye dikkat vereceğini seçebilirsin. Akışta kalmak zamana yetişmeye çalışmayı bırakıp o an yaptığın şeye eşlik etmektir.
Her şey her zaman istediğin hızda ilerlemez. Planın geciktiğinde ya da işlerin uzadığında, bütün gününü “artık yetişemeyeceğim” düşüncesine kaptırabilirsin. Oysa önce durumu görüp yapabileceğin bir sonraki adımı seçtiğinde, zamanla kavga etmek yerine günün içinde kalırsın. Akış bazen hızlanmak bazen de bulunduğun yerde acele etmeden ilerlemektir.
Yolun sonunda geriye dönüp baktığında, yalnızca tamamladığın işleri hatırlıyor musun, yoksa sana kendini iyi hissettiren anları da bulabiliyor musun? Günlerin arasına dikkatini verdiğin küçük anlar girdikçe, zamanın içinden geçerken kendini de yanında taşırsın.
Takvim günleri sayar, senin hayatın ise içinde gerçekten bulunduğun anlarda birikir.
Haftanın İnci Tozları
“Yavaşla, hayat dikkatini verdiğin yerde belirginleşir.”
“Zaman, hatıranda yer eden anlarla biçim bulur.”
“Günün hızına kapılsan da, kendine dönmek için bir an yeter.”
✨ Uzaylı Dostum SiRA`dan Haftalık Işık Hatırlatma 😊✨
Niyet:
Bu hafta kalbimi hafifleten seçimleri seçiyorum. Bana iyi gelmeyen yükleri taşımayı bırakıyorum.
Mini Görev:
Bugün küçük bir bırakma ritüeli yap. Seni yoran bir düşünceyi ya da konuyu bir kâğıda yaz ve “Artık bunu taşımıyorum” diyerek kâğıdı yırt ya da çöpe at.
Mesajı:
Hayat bazen ilerlemek için daha çok şey yapmak değil, bazı şeyleri bırakmak ister. Bu hafta sana gelen hatırlatma şu: Hafiflediğinde yönün daha net görünür.



