Bir şirketin bilançosunun altında gördüğümüz imza, çoğu zaman birkaç saniyede atılır. Ancak o imzanın etkisi milyonlarca liralık yatırım kararlarını, kredi süreçlerini ve ticari ilişkileri etkileyebilir.
Bu nedenle bağımsız denetim yalnızca muhasebe meselesi değildir. Aslında finansal sistemin güven mekanizmasıdır.
Merkez Bankası'nın Bağımsız Denetim Kuruluşlarına İlişkin Tebliği incelendiğinde dikkat çeken husus, gerçeği yansıtmayan raporların, yeterli kanıt elde edilmeden verilen görüşlerin ve bağımsızlığın kaybedilmesinin doğrudan yetki iptaline kadar uzanan sonuçlar doğurabilmesidir. Bunun nedeni basittir: Bir denetim raporu yalnızca denetlenen kurumu değil, o kuruma güvenen herkesi etkiler.
Bugün bir banka kredi verirken, bir yatırımcı ortaklık kurarken veya bir tedarikçi ticari ilişkiye girerken çoğu zaman mali tabloları esas almaktadır. Mali tabloların güvenilirliği ise büyük ölçüde bağımsız denetim raporlarına dayanır.
İşte bu noktada sorulması gereken soru şudur:
Bir denetçi hata yaptığında yalnızca bir rapor mu yanlış olur, yoksa o rapora güvenen herkes mi zarar görür?
Tebliğin ağır yaptırımlar öngörmesinin nedeni de budur. Çünkü finansal sistemlerde bazen en büyük zarar para kaybı değil, güven kaybıdır.
Bir şirket zarar ettiğinde yeniden ayağa kalkabilir. Bir yatırımcı kaybettiği sermayeyi tekrar kazanabilir. Ancak kaybedilen güvenin telafisi çoğu zaman çok daha uzun sürer.
Bu nedenle bağımsız denetimde asıl mesele rakamlar değil, o rakamlara duyulan güvendir.
Sonuç olarak bir denetim raporunun altında bulunan imza yalnızca bir isimden ibaret değildir. O imza, piyasaya verilen bir güven taahhüdüdür.
Ve bazen bir imzanın değeri milyonlarla ölçülemez.